KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/20954 E., 2017/231 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 11 Ocak 2017
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma ve Mal Rejiminin Tasfiyesi
Karar Metni
255 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
Kısa kararda "Boşanma davası için 1500 TL ve mal rejiminin tasfiyesi davası için 1500 TL vekalet ücretinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine ve davacının yaptığı yargılama giderlerinin davalıdan alınarak davacıya ödenmesine" hükmedildiği halde, gerekçeli kararda "Boşanma davası için 1500 TL ve mal rejiminin tasfiyesi davası için 1500 TL vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine ve davalının yaptığı 200 TL yargılama giderinin davacıdan alınarak davalıya ödenmesine" denilerek kısa karar ile gerekçeli karar arasında çelişki yaratılmıştır.
6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun 294/3. maddesi uyarınca, hükmün tefhimi, her halde hüküm sonucunun duruşma tutanağına geçirilerek okunması suretiyle olur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olamaz. (HMK m.298/2) Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış da olsa, gerekçeli kararın, tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Yanlışlık ancak temyiz/kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir.
Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur. O halde mahkemece yapılacak iş, 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı içtihadı birleştirme kararı gözetilerek yeniden karar oluşturmaktan ibarettir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/20954, K. 2017/231, 11 Ocak 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama