Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21001 K.2016/14483

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından velayet, kişisel ilişki, tedbir ve iştirak nafakası miktarı ile ziynet alacağı hakkında gerekçeli kararda davacı-davalının başka bir mahkemede dava açmakta muhtariyetine yazılması yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Boşanma kararı ile birlikte velayeti anneye bırakılan müşterek çocuk ile baba arasında, kişisel ilişki "Aynı yer", "Ayrı yer" ayırımı esas tutularak farklı düzenlenmiştir. Taraflar ve çocuk aynı yerde yaşamaktadır. Farklı yerlerde yaşamış olsalar dahi, günümüzdeki ulaşım olanaklarındaki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, "Ayrı yer, aynı yer ayırımına" gidilmesinin önemi bulunmamaktadır. Bu bakımdan, aynı yer-ayrı yer ayırımına gidilmeksizin babalık duygularını tatmine elverişli, çocuğun da baba sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreli ve yatılı kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.