Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21074 K.2016/5109

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı veli tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Anayasanın 141/3. maddesi "bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belitilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre, mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşamadıkları hususlar, çekişmele konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebine açıkça gösterilmesi zorunludur.

Mahkemece, hükmün gerekçesinde "Türk Medeni Kanununun 352. maddesi gereğince kural olarak velinin, velayet devam ettiği sürece çocuğun mallarını yönetme hususunda hesap ve güvence vermek zorunda olmadığı, buradan hareketle satış için izin talebine ihtiyacı bulunmadığı" belirtilmiş, devamında ise; veliye (çocuğun mallarını yönetme hususunda) verilecek bu tür bir yetkinin çocuğun menfaatlerine zarar getirebileceği, velinin çocuğun malları üzerindeki yönetim hakkından doğan yükümlülükleri yerine getiremeyebileceğinin değerlendirildiği belirtilerek hükmün gerekçesinde çelişki oluşturulmuştur.

Yanlışlık ancak, temyiz kanun yoluna başvurulması ve kararın bozulması halinde düzeltilebilir. Gerekçeli karardaki bu hukuka aykırılık diğer yönler incelenmeden bozma sebebi olur. O halde, mahkemece yapılacak iş (10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı da gözetilerek) yeniden usule uygun karar oluşturmaktan ibarettir.