Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21094 K.2015/24809

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; kısmen bozulmasına, kısmen onanmasına dair Dairemizin 24.03.2015 gün ve 20718-5467 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

1-Davacı-davalı erkeğin Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak açtığı boşanma davası ile davalı-davacı kadının Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesine gereğince açtıkları boşanma davalarının yapılan yargılaması sonucunda mahkemece, her iki davanın kabulüne karar verilmiş, müşterek çocuğun velayeti babaya bırakılmış, davalı-davacı kadın yararına 100 TL. tedbir ve yoksulluk nafakasına hükmedilmekle birlikte, kadının maddi ve manevi tazminat isteğinin reddine karar verilmiş, taraflar verilen bu hükmü kabul edilen davalar ile ferileri yönünden temyiz etmiştir.

Dairemizin 24.03.2015 tarih, 2014/20718 esas, 2015/5467 karar sayılı ilamında özetle; “davacı-davalı erkek, sürekli alkol alması, eşine ve eşinin önceki evliliğinden olan oğluna sık sık şiddet uygulaması, sadakatsiz davranması birlik görevlerini yerine getirmemesi, eşini evden kovması, ortak çocuk ile eşinin görüşmesini engellemesi nedeniyle kusurlu kabul edilerek davalı -davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata hükmedilmesi gerektiği ve davalı-davacı kadın yararına hükmedilen yoksulluk nafakasının az bulunduğu gerekçesiyle kısmen bozulmuş, hükmün bozma kapsamı dışında kalan diğer bölümlerinin ise onanmasına karar verilmiştir.

Kısmen bozma, kısmen onama ilamına karşı davacı-davalı erkek tarafından karar düzeltme talebinde bulunulmuştur. Davacı-davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan karar düzeltme isteği yerinde görülmemiştir.

2-Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden, bozma ilamında davacı-davalı erkeğe kusur olarak yüklenen eylemlerden “sadakate aykırı davranış” dışında kalan diğer kusurlu davranışların, taraflar arasında erkek tarafından 02.04.2003 tarihinde açılıp ret ile sonuçlanarak 21.12.2006 tarihinde kesinleşen boşanma davasından önce gerçekleştiği ve davalı-davacı kadın tarafından bu eylemlerin bir kısmının ileri sürülmediği, bir kısmının ise ileri sürülmekle birlikte kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır.

O halde, mahkeme hükmünün kusur belirlemesi ve tazminatlara hükmedilmesi gerektiğine ilişkin bu bölümünün bozulması gerekmekle birlikte, hükmün yukarıda belirtildiği gibi “davacı-davalı erkeğin başka kadınla yaşaması nedeniyle sadakate aykırı eylemde bulunması ve bu nedenle davalı-davacı kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesinin gerektiği” değişik gerekçesi ile bozulması gerekir.

Ne var ki ilk incelemede, bu durum gözden kaçırılmış ve hüküm başka gerekçe ile bozulmuştur. Dairemizin temyiz incelemesi sonucu verilen 24.03.2015 tarih, 2014/20718 esas, 2015/5467 karar sayılı ilamının 2. bendinin kaldırılarak hükmün yukarıda açıklandığı üzere değişik gerekçe ile bozulmasına karar vermek gerekmiştir (HUMK.m.440-442).