Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21171 K.2016/14608

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından katılma yolu ile ortak çocuk yararına hükmolunan nafakaların ve yararına hükmolunan tazminatların miktarları yönünden, davalı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası, mahkemece hükmolunan tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı tazminatlar için yasal faiz de talep etmiştir. Boşanma hükmünün kesinleştiği tarihten geçerli olmak üzere tazminatlar için yasal faiz yürütülmesi gerekirken, faiz isteğini de kapsar bir şekilde ret hükmü kurulması usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.