Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2124 K.2015/1370

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı tarfından tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Yapılan soruşturma ve toplanan delillerden davalı kadının eşini aşağıladığı ve sık sık üzerine gayrimenkul kaydedilmesine yönelik talepte bulunduğu, buna karşılık davalı erkek eşin ise birlik görevlerini yerine getirmediği, müşterek konutun odalarını ve mutfağı kilitleyerek baskı uyguladığı, ortak konuttan ayrıldıktan sonra "Evden hisse istemediğine ilişkin imza atarsa bu evliliği yürütürüm, yoksa dönmem" dediği anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkân vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre, boşanmaya karar verilecek yerde, yetersiz gerekçe ile davanın reddi doğru bulunmamıştır.