Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21246 K.2016/14610

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; kendi davasının reddi yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kendi davasının reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı kadının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davalı-davacı erkeğin temyiz itirazına yönelik yapılan incelemede;

Feragat, feragat iradesinin mahkemeye ulaştığı ve açıklandığı tarihte kesin bir hükmün hukuki sonuçlarını doğurur ve şekli anlamında kesinleşmesine gerek yoktur. Somut olayda, davacı-davalı kadın 15.06.2010 tarihinde bir boşanma davası açmış, 16.09.2010 tarihinde açtığı davadan feragat etmiş, dava feragat sebebiyle reddedilmiştir.

Erkeğin eldeki davası ise, kadının feragat nedeniyle reddedilen önceki davası gerekçe gösterilerek, Türk Medeni Kanununun 166/son maddesine dayalı olarak 09.01.2014 tarihinde açılmıştır. Gerçekleşen bu durum karşında önceki davadaki feragat tarihinden itibaren 3 yıllık süre dolmuştur.

Mahkemece, delillerin bu çerçevede değerlendirilmesi ve sonucuna göre bir karar verilmesi gerekirken, kadının feragat nedeniyle reddedilen boşanma davasının henüz kesinleşmediği gerekçe gösterilerek yazılı şekilde ret hükmü kurulması doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.