Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21331 K.2016/15306

Taraflar arasındaki "boşanma" ve "karşı boşanma" davasının yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, kusur belirlemesi, yoksulluk nafakası ile tazminat taleplerinin reddi ve ortak çocuk yararına hükmolunan nafakaların miktarları yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü ve kusur belirlemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı kadının, evliliğini kendi ailesinin müdahalesine açık hale getirmesi nedeniyle kadının abisinin, davalı-karşı davacıyı tehdit ettiği ve ona fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-karşı davacı erkeğin ise, internetten başka kadınlarla konuşmak suretiyle güven sarsıcı davranışta bulunduğu, eşi ile onun ailesine hakaret ettiği ve davacı-karşı davalıya sürekli fiziksel şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya sebep olan olaylarda davalı- karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Gerçekleşen bu duruma göre, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-karşı davalı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.