Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21515 K.2017/1732

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı erkek tarafından, kadının boşanma davasının kabulü, kendi boşanma davasının ve yetki itirazının reddi ile ziynet ve ev eşyası ile çeyiz alacağı taleplerinin reddi, maddi tazminat talebinin tefriki ile vekalet ücreti yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-davacı erkeğin, her iki boşanma davası ve fer'ilerine yönelik temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

Mahkemece, tefhim edilen kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm fıkrasında sadece "tarafların davalarının kabulüne, Türk Medeni Kanununun 166/1. maddesi gereğince boşanmalarına" karar verilmiş ise de; gerekçeli kararda tarafların kimlik bilgilerine tam olarak yer verilmemiştir. Boşanmaya karar verilmesi halinde Nüfus Kanununun 27. maddesinde yer alan hükme göre kararda "Tarafların Türkiye Cumhuriyeti kimlik numarası, adı, soyadı, doğum yeri ve tarihi, baba ve ana adları ile kadının evlenmeden önceki soyadı ile aile kütüğünde kayıtlı olduğu yer bilgilerinin" yazılmasının zorunlu olduğu belirtilmiştir. Mahkemece, bu husus gözetilmeden, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru olmamıştır.

2-Davalı-davacı erkeğin ziynet, ev eşyası ve çeyiz alacağı davaları ile maddi tazminat talebinin tefrikine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.