Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21592 K.2015/23450

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı kurum tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Davacı, hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasından sonrada ergin oluncaya kadar kurumda kaldığının tespitine karar verilmesini talep etmiş, mahkemece, '' davacının 05/10/1995 tarihinde...Yetiştirme Yurduna girişinin yapıldığının öğrenci defter kaydından anlaşıldığı,...Asliye Hukuk Mahkemesinin 24/06/1999 tarih ve 1999/7 müt.

Numaralı kararıyla ergin olmadan korunma kararının kaldırılmasına rağmen, bu kararın uygulandığına ve davacının...Yetiştirme Yurdu'ndan ilişiğinin kesildiğine dair herhangi bir tebliğ ya da çocuğun ailesine teslim teselsüm belgesinin düzenlendiğine dair bir belgeye rastlanmadığı, aynı dönemde yurtta kalan davacı tanıklarının da bu tarihten 2001 yılı sonuna kadar davacının yurtta kaldığını beyan ettikleri ve davalı kurumun da aksi yönde bir delil getirmediği'' gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiş ise de, yapılan soruşturma ve toplanan delillerden;

davalı kurum tarafından sunulan resmi belgelerden davacının hakkında verilen korunma kararının kaldırılmasından sonra 06.07.1999 tarihinde kurumla ilişiğinin kesildiği anlaşılmaktadır. Davacı ve diğer kardeşleri ile ilgili düzenlenen 07.08.2003 tarihli sosyal inceleme raporu içeriğinden de, davacı ve kardeşlerinin ailesi ile birlikte yaşadıkları anlaşılmaktadır. Resmi belgenin aksi tanık beyanı ile ispat olunamaz.

Mahkemece ''mali müşavir'' bilirkişiden alınan rapor içeriğinde de, davacının kurumdan ilişiğinin kesilmesinden sonra kurumda kalmaya devam ettiğine dair bir belirleme bulunmamaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddine karar verilmesi gerekirken, yazılı gerekçelerle kabulüne karar verilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.