Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21715 K.2017/1729

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat talebi yönünden, temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, taraflar eşit kusurlu kabul edilerek her iki davanın kabulü ile boşanma kararı verilmiş ise de yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı erkeğin sürekli olarak eşine fiziksel şiddet uyguladığı, davalı-davacı kadının ise, sürekli kayınvalidesiyle kavga ettiği anlaşılmaktadır. Davalı-davacı kadının güven sarsıcı davranışları ispatlanamamıştır. Gerçekleşen bu duruma göre, boşanmaya sebep olan olaylarda her iki taraf da kusurlu olmakla birlikte davacı-davalı erkeğin daha fazla kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Hal böyle iken, tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-davacı kadının manevi tazminat talebinin (TMK m.174/2) reddi doğru olmayıp bozmayı gerekmiştir.