Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/21987 K.2017/743

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı kadın tarafından her iki dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Taraflar arasında görülen karşılıklı boşanma davasında mahkemece gerekçesinde Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi belirtilerek, kadının ağır kusurlu olduğu tespiti yapılmış ve erkeğin davasının kabulü ile kadının karşı davasının reddine karar verilmiştir.

Anayasanın 141/3. maddesi “bütün mahkemelerin her türlü kararları gerekçeli olarak yazılır" buyurucu hükmünü içermektedir.

Hukuk Muhakemeleri Kanununun 297. maddesinde de, kararın kapsayacağı hususlar ayrıntılı biçimde belirtilmiş olup, bu maddenin 1. fıkrasının 3. bendine göre; mahkeme kararlarında iki tarafın iddia ve savunmalarının özeti, anlaştıkları ve anlaşmadıkları hususlar, çekişmeli konular hakkında toplanan deliller, delillerin tartışılması, ret ve üstün tutulma nedenleri, sabit görülen vakıalarla bunlardan çıkarılan sonuç ve hukuki sebebin açıkça gösterilmesi zorunludur.

Yerel mahkeme kararında, kadını ağır kusurlu bularak erkeğin davasının kabulüne, kadının karşı davasının ise reddine karar vermiş ise de, taraflardan davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen kusur ile velayet ve davacı-karşı davalı yararına hükmolunan manevi tazminata ilişkin gerekçeler de karar yerinde gösterilmemiştir. Bu nedenle, gerekçesiz şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırı olduğundan bozmayı gerektirmiştir.