Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/22158 K.2017/1005

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Tüm dosya kapsamı ve toplanan delillerden, mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışlar yanında, davacı-karşı davalı erkeğin ortak çocuğa şiddet uyguladığı ve eşini “Defol git” diyerek evden kovduğu anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin, davalı-karşı davacı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Öyleyse, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat taleplerinin (TMK m. 174/1-2) reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

2-Davalı-karşı davacı kadın, davacı-karşı davalı tarafından alınarak harcandığı iddiasıyla 8 adet 22 ayar bilezik, 1 adet 5’i bir yerde, 25 Cumhuriyet ve 50 adet çeyrek altından Cumhuriyet ve çeyrek altınların evliliğin ilk yıllarında elinden alındığını, geriye kalan ziynetlerin de kayınvalidesi tarafından el konulduğunu iddia etmiş ve 25 adet Cumhuriyet ile 50 adet çeyrek altın talebinde bulunmuş, davacı-davalı erkek ise ziynetlerin bir kısmının kadının bizzat kendisinin bozdurduğunu, geriye kalan kısmın ise giderken yanında götürdüğünü savunmuş, mahkemece kadının iddiasını ispatlayamadığından bahisle ziynet davasının reddine karar verilmiştir.

Tüm dosya kapsamı ve dinlenen bir kısım kadın tanıklarının anlatımlarından, dava konusu edilen ziynetlerden 25 adet Cumhuriyet ile 50 adet çeyrek altının; bozdurularak ortak evin giderleri için harcandığı anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, dava konusu 25 adet Cumhuriyet ile 50 adet çeyrek altının dava tarihi itibariyle değerlerinin belirlenerek davacı-karşı davalı erkekten tahsiline karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde hüküm tesisi doğru olmamıştır.