Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/22290 K.2017/1245

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından her iki boşanma davası ve fer'ileri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, evlilik birliğinin sarsılmasına yol açan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin tamamen kusurlu olduğu kabul edilerek, erkeğin davasının reddine, kadının davasının kabulüyle boşanmaya karar verilmiş ise de; davacı-karşı davalı erkeğin mahkemece kabul edilen'' gerçekleşen kusurlu davranışları karşısında kadının da; diş rahatsızlığı bulunduğu ve bu rahatsızlığın ağzının kokmasına sebep olmasına rağmen tedaviyi ihmal ettiği ve bu nedenle boşanmaya sebebiyet veren olaylarda az da olsa kusurlu olduğu anlaşılmaktadır.

Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir. Gerçekleşen olaylar karşısında davacı-karşı davalı erkek de dava açmakta haklı olup, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşulları erkeğin davası yönünden gerçekleşmiştir. O halde, davacı-karşı davalı erkeğin boşanma davasının da kabulüne karar verilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru görülmemiştir.