Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/22629 K.2016/386

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, maddi tazminat ve yoksulluk nafakası miktarı ve reddedilen manevi tazminat isteği yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise her üç dava yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı-karşı davacı erkeğin maddi tazminat isteğinin Türk Medeni Kanunun 174/1. maddesi kapsamında olduğunu 24.01.2014 günlü oturumda açıklamış olmasına göre, davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise reddedilen boşanma davası ve ziynet alacağına ilişkin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin, kadının kabul edilen boşanma davasına yönelik temyizinin incelenmesine gelince;

Davacı-karşı davalı kadın tanıklarının anlatımları kadından duyuma dayalı olup, itibar edilemez. Davacı-karşı davalı kadın, evlilik birliğinin sarsılmasına dayalı açmış olduğu boşanma davasını ispat edememiştir. O halde, davacı-karşı davalı kadının boşanma davasının da reddi yerine kabulü doğru bulunmamıştır.