Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2265 K.2015/16076

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-karşı davacı tarafından, kadının davasının kabulü, kadın yararına hükmedilen maddi tazminat ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece. davalı-davacı erkek ağır kusurlu kabul edilerek tarafların davalarının kabulü ile boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden davacı-davalı kadının; babasının, eşine ve eşinin babasına yönelik tehditlerine sessiz kaldığı ve birlikte yaşamaktan kaçındığı; buna karşılık, davalı-davacı erkeğin de, eşini bağ evinde ailesi ile birlikte kalmaya zorladığı ve eşiyle konuşmaktan kaçınarak duygusal şiddet uyguladığı anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu durum karşısında boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit derecede kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Durum böyleyken davalı-davacı erkeğin daha fazla kusurlu olduğu yönündeki kusur belirlemesi ve bu hatalı kusur belirlemesi sonucu davacı-davalı kadın yararına maddi (TMK. mad.174/1) tazminata hükmedilmesi doğru görülmemiştir.