Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/22768 K.2017/3926

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, tazminat ve nafaka miktarları ile kişisel ilişki yönünden; davalı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar, reddedilen tazminat talepleri ile yargılama giderleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle tarafların ortak çocuğu olan 12.02.1998 doğumlu ...'in inceleme tarihi itibarıyla ergin olduğunun, mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında erkeğin birlik görevlerini de yerine getirmediğinin, gerçekleşen duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda erkeğin tam kusurlu olduğunun analaşılmış bulunmasına göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Tarafların tespit edilen ekonomik ve sosyal durumları, boşanmaya yol açan olaylardaki kusur dereceleri, paranın alım gücü, kişilik haklarına yapılan saldırı ile ihlâl edilen mevcut ve beklenen menfaat dikkate alındığında davacı kadın yararına takdir edilen maddi ve manevi tazminat azdır. Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi ile Türk Borçlar Kanununun 50 ve 52. maddesi hükmü dikkate alınarak daha uygun miktarda maddi (TMK m. 174/1) ve manevi (TMK m. 174/2) tazminat takdiri gerekir. Bu yönler gözetilmeden hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.