Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2301 K.2015/16187

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen tazminatlar ve reddedilen tazminat istekleri yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; erkeğin kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, tazminatların miktarı ve reddedilen nafaka istekleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin tüm, davalı-karşı davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, kadının halihazırda çalışarak gelir sahibi olduğu gerekçesiyle tedbir ve yoksulluk nafakası istemlerinin reddine karar verilmiştir.Toplanan delillerden; davalı-karşı davacı kadın eşin asgari ücret seviyesinde çalıştığı, davacı-karşı davalı erkeğin ise polis memuru olup 1735 TL aylık aldığı, tarafların bunun dışında bir malvarlığı veya gelirlerinin kanıtlanamadığı anlaşılmaktadır. Yargıtay Hukuk Genel Kurulu’nun.

07.10.1998 gün ve 1998/2-656-688, 28.02.2007 gün ve 2007/3-84-95, 16.05.2007 gün ve 2007/2-275-275, 11.03.2009 gün ve 2009/2-73-118 sayılı kararlarında, "yeme, giyinme, barınma, sağlık, ulaşım, kültür, eğitim” gibi bireyin maddi varlığını geliştirmek için zorunlu ve gerekli görülen harcamaları karşılayacak düzeyde geliri olmayanların "yoksul" kabul edilmesi gerektiği, 24.14.2014 gün ve 2013/2-1364 esas.

2014/1082 karar sayılı kararında da "asgari ücretle çalışılmasının yoksulluk nafakası bağlanmasını veya yoksulluk nafakasının ortadan kaldırılmasını gerektiren bir durum olarak kabul edilmediği” benimsenmiştir.

Yukarıda açıklanan ve Dairemizce de benimsenen bu ilkeler dışında, boşanmaya neden olan olaylarda ağır kusurlu olmayan ve boşanma ile yoksulluğa düşeceği anlaşılan davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda tedbir (TMK. md.169) ve yoksulluk (TMK.md.175) nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı gerekçe ile bu istemlerin reddi doğru bulunmamış ve bozmayı gerektirmiştir.