Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23220 K.2017/2972

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı erkek tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davalı erkeğe kusur olarak yüklenen sadakatsizlik vakıasına dilekçeler aşamasında davacı kadının dayanmadığı, usulüne uygun şekilde süresinde ileri sürülmeyen ve çekişmeli olarak belirlenmeyen (HMK m. 137, 140/3, 187) vakıa esas alınarak erkeğe kusur yüklenilemeyeceği ancak tarafların mahkemece belirlenen ve gerçekleşen diğer kusurlu davranışlarına göre davalı erkeğin daha ağır kusurlu olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmadığının anlaşılmasına göre davalı erkeğin aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanma sebebiyle manevi tazminata hükmedilebilmesi için, talep eden eşin ağır veya eşit kusurlu olmaması yanında, boşanmaya sebebiyet veren vakıaların manevi tazminat talep edenin kişilik haklarına saldın niteliğinde bulunması zorunludur. Erkeğin gerçekleşen kusurlu davranışları kadının kişilik haklarına saldırı niteliğini taşımamaktadır. Kadın yararına Türk Medeni Kanunu m. 174/2 koşulları oluşmamıştır. Bu halde kadının manevi tazminat talebinin reddine karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru bulunmamış, bozmayı gerektirmiştir.