Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/235 K.2015/713

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, kusur belirlemesi, kadın lehine verilen maddi tazminat, velayet, nafakalar, ziynet alacağı ile vekalet ücreti yönünden; davalı-karşı davacı(kadın) tarafından ise reddedilen manevi tazminat isteği yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davalı-karşı davacı (kadın)’ın 28.11.2014 havale tarihli dilekçesi temyiz isteğinden feragat niteliğinde bulunduğundan, davalı-karşı davacı (kadın)’ın temyiz isteğinin reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davacı-karşı davalı (koca)’nın temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı (koca)'nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davalı-karşı davacı (kadın), birleşen boşanma ve ziynet alacağı talepli davada, ziynetlerden kaynaklanan alacak hakkını maddi tazminat olarak nitelendirmiştir. Talep ziynet alacağından kaynaklı olup, ayrıca Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesinden kaynaklanan bir maddi tazminat isteği bulunmamaktadır. Davalı-karşı davacı (kadın)'ın ziynet alacağı davasının kabulüne karar verilmiş olmasına rağmen, talebi bulunmadığı nazara alınmadan ayrıca davalı-karşı davacı (kadın) lehine Türk Medeni Kanununun 174/1. maddesi uyarınca maddi tazminata hükmedilmesi doğru olmamıştır.