Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23523 K.2017/2649

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından, erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı ve tazminat taleplerinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve nafakalar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflara yüklenen kusurlu davranışlar yanında, davacı-karşı davalı kadın tarafından 28.09.2011 tarihinde açılan ve 19.06.2013 tarihinde kesinleşen bağımsız tedbir nafakası davasında, erkeğin belirlenen kusurlu davranışlarına göre, eşini eve kilitleyerek manevi baskı uyguladığı, darp ve tehdit ettiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda davalı-karşı davacı erkeğin, davacı-karşı davalı kadına nazaran daha ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Öyleyse, mahkemece tarafların eşit kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi-manevi tazminat taleplerinin (TMK m.174/1-2) reddine karar verilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.