Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23575 K.2017/2749

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, ziynet alacağı davası ile manevi tazminat talebinin reddi ve iştirak nafakasının miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı kadın ziynet eşyalarının davalı erkek tarafından zaman içerisinde bozdurulup harcadığını beyanla bedelini talep etmiş, davalı erkek ise ziynet eşyalarının kadının çalıştığı kantine mal almak için kendi rızasıyla iade edilmemek üzere evlilik birliğine bağışladığını ileri sürmüştür. Davacının rızasıyla da olsa bunları geri istememek üzere erkeğe verdiği iddia ve ispat edilmedikçe, erkek bunları geri verme borcu altındadır. Davalı bu yönde bir delil getiremediğine göre, davacı kadının ziynet alacağına ilişkin davasının kabulü gerekirken, bu husus nazara alınmadan talebin reddi doğru bulunmamıştır.