Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23636 K.2017/3001

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı kadının ağır kusurlu olduğu, davalıya atfedilecek bir kusurunun bulunmadığı, erkeğin itirazının da hakkın kötüye kullanılması niteliğinde olmadığı belirlenerek davanın reddine karar verilmiştir.

Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı erkeğin ailesinin evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı ve bağımsız konut açmadığı, anne bakım ve şefkatine muhtaç olan ortak çocuğun annesinden koparılarak annelik görevlerinin yerine getirilmesine engel olunduğu ve babanın bu duruma sessiz kaldığı anlaşılmaktadır. Bu halde taraflar arasında ortak hayatı temelinden sarsacak derecede ve birliğin devamına imkan vermeyecek nitelikte bir geçimsizlik mevcut ve sabittir.

Olayların akışı karşısında davacı dava açmakta haklıdır. Bu şartlar altında eşleri birlikte yaşamaya zorlamanın artık kanunen mümkün görülmemesine göre boşanma kararı verilmesi gerekirken yetersiz ve yasal olmayan gerekçeyle davanın reddi doğru bulunmamış, hükmün bozulması gerekmiştir.