Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23664 K.2017/3163

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı erkek tarafından kadının boşanma davası, kusur belirlemesi, velayet, nafakalar ve tazminatların reddi yönünden; davalı-davacı kadın tarafından ise erkeğin davası, kusur belirlemesi, velayet, nafakaların miktarları ve tazminat taleplerinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle mahkemece davacı-davalı erkeğe kusur olarak yüklenen "eşine kola almama" eylemine dair tanık beyanının görgüye dayalı olmadığı, kaldı ki bu eylemin kusur teşkil etmeyeceği ve evlilik birliğinin uzun süre devam ettiği ve erkeğin kadının evdeki eşyalara dokunmasına izin vermediği, eşinin fiziksel görüntüsüne ilişkin aşağılayıcı beyanlarına dair tanık anlatımlarının da duyuma dayalı olduğu ve birliğin devam ettiği, gerçekleşen ve mahkemece kabul edilen diğer vakıalara göre tarafların eşit kusurlu olduklarının anlaşılmasına göre davalı-davacı kadının tüm, davacı-davalı erkeğin ise aşağıdaki bentler dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Mahkemece ortak çocuğun velayeti davalı-davacı anneye verilmiş, ancak toplanan delillerden ortak çocuğun hala baba yanında olduğu, bakımının davacı-davalı baba tarafından yapıldığı ve davalı-davacı annenin velayeti ifa edemeyeceğini beyan ettiği görülmüştür. Açıklanan sebeple ortak çocuğun velayetinin davacı-davalı babaya verilmesi için hükmün bozulması gerekmiştir.

3-Taraf beyanları ve dosyada mevcut bilgilere göre karar tarihinden sonrada ortak çocuğun davacı-davalı baba yanında bulunduğu anlaşıldığından ortak çocuk için karar tarihinden itibaren anneye tedbir nafakası takdiri bozmayı gerektirmiştir.