Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23829 K.2017/7144

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm taraflarca temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Hüküm, davalı-karşı davacı erkek tarafından temyiz edilmiş, davacı-karşı davalı kadın da temyize cevap dilekçesinde hükme ilişkin itirazlarını bildirerek temyiz isteğinde bulunmuştur. Hükmü süresinde temyiz etmemiş olan tarafın, temyize cevap dilekçesindeki temyiz itirazlarının incelenebilmesi, temyiz dilekçesinin tebliğinden itibaren on gün içinde cevap verilmesi halinde mümkündür. Aksi halde, süresinden sonra verilen cevap dilekçesindeki temyiz itirazları dikkate alınamaz.

Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz dilekçesi diğer tarafa 18.09.2015 tarihinde tebliğ edilmiş; karşı taraf, hükme ilişkin itirazlarını da ihtiva eden temyize cevap dilekçesini, yasal on günlük süreden sonra 01.10.2015 tarihinde vermiştir. Bu durumda, davacı-karşı davalı kadının katılma yoluyla temyiz talebinin süre aşımı sebebiyle reddine karar verilmesi gerekmiştir.

2-Davalı-karşı davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmalarına karar verilmiş ise de, yapılan yargılama ve toplanan delillerden, kadının mahkemece belirlenen ve kadın tarafından süresinde temyiz edilmeyerek kesinleşen ve erkeğin de mahkemece belirlenen ve gerçekleşmiş bulunan kusurlu davranışlarına göre davacı-karşı davalı kadının evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Bu durumda boşanma davalarının kabulü sonucu itibariyle doğru olup, erkeğin kadının boşanma davasında verilen boşanma hükmüne ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiş, boşanma

hükmünün kusur belirlemesine ilişkin gerekçesinin düzeltilerek onanmasına karar vermek gerekmiş ve davalı-karşı davacı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde görülmemiştir (HUMK m.438/son).

3-Yukarıda açıklandığı üzere boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı kadın daha ağır kusurlu olduğundan, boşanma yüzünden mevcut ve beklenen menfaatleri zedelenen ve kişilik hakları saldırıya uğrayan erkek yararına Türk Medeni Kanununun 174/1-2. maddesi gereğince uygun miktarda maddi ve manevi tazminat takdir edilmesi gerekirken, erkeğin bu isteklerinin hatalı kusur belirlemesi sonucunda reddi doğru görülmemiştir.