Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/23978 K.2017/3392

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, tedbir nafakasına hükmolunmaması yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi, tazminatlar, yoksulluk nafakası ile ziynet ve eşya alacağı davası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının temyiz itirazları bakımından yapılan incelemede;

Boşanma veya ayrılık davası açılınca hakim, davanın devamı süresince, gerekli olan, özellikle eşlerin barınmasına (TMK m. 186/1), geçimine (TMK m. 185/3), malların yönetimine (TMK m. 223, 242, 244, 262, 263, 264, 267, 215) ve çocukların bakım ve korunmasına (TMK m. 185/2) ilişkin geçici önlemleri kendiliğinden (re'sen) almak zorundadır (TMK m. 169). O halde; Türk Medeni Kanununun 185/3. ve 186/3. maddeleri uyarınca, tarafların ekonomik ve sosyal durumları da gözetilerek dava tarihinden geçerli olmak üzere kadın yararına uygun miktarda tedbir nafakasına hükmedilmesi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı bulunmuştur.

2-Davalı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

a-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

b-Davacı kadın, dava dilekçesinde çeyiz eşyalarının aynen iadesini; bu mümkün olmazsa bedelinin ödenmesini talep etmiş, 16.04.2015 tarihli duruşmada ise talebini değiştirerek sadece çeyiz eşyalarının bedelinin ödenmesini talep etmiştir. O halde, davacı kadın tercihini bedel yönünde kullandığına göre, eşyaların bulunduğu mahalde bu işlerden anlayan uzman bilirkişi eşliğinde keşif yapılarak, kullanım durumlarının belirlenmesi, kullanılmış olmaları halinde yıpranma bedelleri düşülerek dava tarihi itibariyle hesaplanacak bedele hükmedilmesi gerekirken, yasal olmayan gerekçeyle yazılı şekilde fatura bedeline göre hüküm tesisi doğru bulunmamıştır.

..../...