Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24146 K.2017/3496

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından tazminatların miktarı yönünden; davalı kadın tarafından ise kusur belirlemesi, erkek lehine hükmedilen tazminatlar, kendi tazminat talebi ile nafaka talebi hakkında karar verilmemesi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin tüm, davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı kadının cevap dilekçesinde talep ettiği maddi ve manevi tazminat ve nafaka talebine ilişkin usulüne uygun açılmış bir davası bulunmadığından bu talepler hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Davalı kadının yasal süre içinde verdiği cevap dilekçesi ile maddi-manevi tazminat ve nafaka taleplerinde bulunduğu ve tazminat taleplerinin Türk Medeni Kanununun 174/1-2 maddesi ile 175. maddesi kapsamında olduğu anlaşılmaktadır.

Boşanmanın fer'i niteliğinde olan tazminat ve nafaka talepleri için ayrıca harç yatırılmasına gerek yoktur. O halde, boşanmanın fer’isi niteliğindeki nafaka ve tazminat taleplerinin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken, uygun olmayan gerekçe ile ''karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup bozmayı gerektirmiştir.