Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24372 K.2017/4174

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, 15.07.2015 tarihli ek karar ile reddedilen manevi tazminat, kusur belirlemesi, nafakaların ve maddi tazminatın miktarı yönünden, davalı erkek tarafından ise, nafakalar ve maddi-manevi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Davacı kadının ek karar yönünden temyiz itirazının incelenmesinde;

Davacı kadın tarafından 13.07.2015 tarihli temyiz dilekçesi ile, hüküm boşanma yönünden temyiz edilmediği gerekçesi ile mahkemeden hükmün boşanma kısmı yönünden kesinleştirilmesi talep edilmiştir. Mahkemece, 15.07.2015 tarihli ek karar ile kusur durumuna göre boşanma ilamı Yargıtay incelemesinden geçtikten sonra kesinlik arz edeceği gerekçesi ile kısmi kesinleştirme talebi reddedilmiştir. Davacı kadın, ek kararı süresinde temyiz etmiştir. Mahkeme kararlarının kesinleştirilmesi idari bir işlem olup, temyize tabi değildir. Açıklanan nedenle davacının ek karara yönelik temyiz talebinin reddine karar vermek gerekmiştir.

2-Tarafların boşanmanın fer'ilerine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar vermek gerekmiştir.