Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24484 K.2017/3185

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; kadının davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi, kadın lehine hükmedilen tedbir ve yoksulluk nafakası yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise kusur belirlemesi ve reddedilen tazminat talepleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalı erkeğin temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-karşı davacı kadının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkemece tarafların eşit kusurlu olduğu belirtilerek her iki boşanma davasının da kabulüne karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davacı-karşı davalı erkeğin birden çok kez eşine fiziksel şiddet uyguladığı, eve geç gelerek eşine ilgisiz davrandığı, birlik görevlerini ihmal ettiği, davalı-karşı davacı kadının da aşırı kıskançlık gösterdiği, eşinin başkasıyla ilişkisi olduğuna dair beyanlarda bulunduğu, eşine hakaret ettiği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu duruma göre boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı erkeğin kadına göre ağır kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Mahkemece bu husus gözetilmeden, boşanmaya sebep olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davalı-karşı davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m.174/1-2) isteklerinin reddi doğru görülmemiştir.