Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24541 K.2016/1194

Yukarıda tarihi, konusu ve tarafları gösterilen hükmün; onanmasına dair Dairemizin 10.06.20015 gün ve 26910 - 12224 sayılı ilamıyla ilgili karar düzeltme isteminde bulunulmakla, evrak okundu, gereği düşünüldü; 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanunu 1.10.2011 tarihinde yürürlüğe girmiş ise de, bu Kanuna 6217 sayılı Kanunla ilave edilen geçici 3. maddenin (1.) bendinde, Bölge Adliye Mahkemelerinin göreve başlama tarihine kadar, 1086 sayılı Kanunun kanun yollarına ilişkin hükümlerinin uygulanmasına devam olunacağı hükme bağlandığından, karar düzeltme talebinin incelenmesi gerekmiştir.

Temyize konu hükmün tefhim edilen kısa kararında, tazminatların davacı-karşı davalıdan (erkek) alınarak davalı-karşı davacıya (kadın) verilmesine hükmedilmiş olmasına rağmen gerekçeli kararın hüküm bölümünde; tazminatların davalı-davacıdan (kadın) alınarak davacı-davalıya (erkek) verilmesine karar verilerek kısa kararla gerekçeli karar arasında çelişki oluşturulmuştur. Gerekçeli karar, tefhim edilen hüküm sonucuna aykırı olmaz (HUMK m. 298/2).

Buna göre, tefhim edilen hüküm sonucu yanlış olsa da gerekçeli kararın tefhim edilen hüküm sonucuna uygun düzenlenmesi gerekmektedir. Tefhim edilen ve duruşma tutanağına geçirilen hüküm sonucu ile gerekçeli karar arasındaki aykırılık diğer yönler incelenmeden tek başına bozma sebebi olur.

Açıklanan sebeple 10.04.1992 tarihli 7/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı gözetilerek mahkemece yeniden karar oluşturulması için hükmün bozulmasına karar verilmesi gerekirken, temyiz incelemesinde bu husus gözden kaçtığından hükmün onanmasına karar verilmiştir.

Bu nedenle davalı-davacı kadının karar düzeltme isteğinin kabulü ile Dairemizin 10.06.2015 tarih ve 2014/26910 esas, 2015/12224 karar sayılı onama kararının kaldırılarak hükmün açıklandığı üzere kısa ve gerekçeli kararlar arasımdaki çelişki yönünden bozulmasına karar vermek gerekmiştir.