Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2455 K.2015/8620

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davalı-davacı erkek tarafından, manevi tazminat miktarı, yoksulluk nafakası ve ziynet alacağı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre,

manevi tazminatın miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın tarafından açılan asıl dava, evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda tam kusurlu olduğu gerekçesiyle red edilmiş, bahsi geçen karar temyiz incelemesinden geçmek suretiyle kesinleşmiş, akabinde davalı-davacı erkek tarafından birleşen boşanma davacı açılmıştır. Bu haliyle, tam kusurlu olduğu kesinleşen davacı-davalı kadın yararına yoksulluk nafakasına karar verilmesi doğru bulunmamıştır.

3-Davacı-davalı kadın dava dilekçesinde talep ettiği ziynetlerin, davalı-davacı erkek tarafından kendisinden alınıp saklandığını beyan ederek talepte bulunmuştur. Davacı-davalı kadın tanıkları ise, altınların satıldığını beyan etmişlerdir. 10.02.2012 tarihli olayda, davalı-davacı erkek tarafından polis müracaat belgesinde eşyaları ile bir takım altınların kadın tarafından alındığı belirtilerek şikayet edildiği, davacı-davalı kadın ise sadece eşyalarını aldığını ifade ettiği, kapının da kırıldığı tespit edilmiştir. Davacı-davalı kadının altınlara ilişkin açıklaması ile tanıkların beyanı çelişkilidir. İspat edilemeyen ziynet alacağının reddi yerine yazılı gerekçeyle kabulü bozmayı gerektirmiştir.