KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/24569 E., 2017/3952 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 6 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Asliye Hukuk (Aile) Mahkemesi
- Dava türü
- Boşanma-Ziynet Alacağı
Karar Metni
312 kelime·2 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı tarafından 08.10.2015 tarihli ek karar ile asıl kararın nafaka ve tazminatlara yönelik kısmı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:
1-Tebligat Kanununun 20. ve 6099 sayılı Kanunla değişik 21/1. ve özellikle bu Kanunun uygulanmasına dair Yönetmeliğin 30. maddesi uyarınca; adres kayıt sistemindeki yerleşim yeri adresine meşruat verilerek çıkarılan tebligatlar hariç olmak üzere, muhatap veya muhatap adına tebliğ yapılabilecek olanlardan hiçbiri gösterilen adreste sürekli olarak bulunmazsa, tebliğ memurunun, adreste bulunmama sebebini bilmesi muhtemel komşu, yönetici, kapıcı, muhtar, ihtiyar heyeti veya meclisi üyeleri, kolluk amir ve memurlarından araştırarak beyanlarını tebliğ mazbatasına yazıp imzalatması, imzadan çekinmeleri halinde bu durumu yazarak imzalaması gerekir.
Gösterilen koşul geçerlilik koşuludur. Davalı vekiline gerekçeli kararın tebliğine ilişkin mazbatada adreste bulunmama sebebi, komşunun imzası bulunmadığı gibi imzadan imtina ettiğine dair de bir açıklama da yoktur. Bu haliyle gerekçeli kararın tebliği geçersizdir. Temyiz süresi öğrenmeden itibaren başlar.
Dosya içindeki belgelerden davalı vekili tarafından kararın daha önce öğrenildiğine dair bilgi bulunmayıp bu haliyle davalı temyizi süresinde olduğu anlaşıldığından mahkemece verilen 08.10.2015 tarihli "davalı tarafın temyiz başvurusunun süreden reddine" dair kararın bozularak kaldırılmasına karar vermek gerekmiştir.
2- Davalının temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, yerinde bulunmayan temyiz isteğinin reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/24569, K. 2017/3952, 6 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama