Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2463 K.2015/2329

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı (kadın eş) tarafından, davacı-karşı davalı (erkek eş)'in kabul edilen boşanma davası, kusur belirlemesi, reddedilen manevi tazminat ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, mahkemece bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve bozmanın kapsamı dışında kalarak kesinleşmiş olan yönlere ait temyiz itirazlarının incelenmesi artık mümkün bulunmamasına göre davalı-karşı davacı (kadın eş)'in aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden; davalı-karşı davacı (kadın)'ın eşine hakaretine karşılık, davacı-karşı davalı (erkek eş)'in de, annesinin eşine hakaretlerine ve evliliğe müdahalesine sessiz kaldığı, eşini istemediğini söylediği ve aşağıladığı, boşanmaya sebep olan olaylarda davacı-karşı davalı (erkek eş)'in daha fazla kusurlu olduğu ve kocadan kaynaklanan bu eylemlerin kadının kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır (TMK.md.166/2). Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda eşine oranla daha az kusuru bulunan davalı-karşı davacı (kadın) yararına uygun miktarda manevi tazminata (TMK m. 174/2 ) hükmedilmesi gerekirken, reddi doğru olmayıp,bozmayı gerektirmiştir.

3-Davalı-karşı davacı (kadın)'ın boşanmadan sonra asgari ücretle çalışmaya başladığı anlaşılmaktadır. Asgari ücretle çalışma yoksulluk nafakasına engel teşkil etmez (YHGK.2009/3-165-186). Davalı-karşı davacı (kadın eş) lehine Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları gerçekleşmiş olup, davalı-karşı davacı (kadın eş) yararına uygun miktarda yoksulluk nafakası takdir edilmesi gerekirken, yazılı şekilde reddi doğru olmamıştır.