Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24795 K.2016/2635

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-davalı kadın tarafından; erkeğin davasının kabulü, kusur belirlemesi, tazminat taleplerinin reddi ve vekalet ücreti yönünden, davalı-davacı erkek tarafından ise; kusur belirlemesi ve yoksulluk nafakası yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı-davacı taraf, 08.07.2013 tarihinde davaya cevap ve boşanma talepli karşı dava dilekçesi vermiş, bu dilekçe kayıtlara geçmiştir. Dava, dava dilekçesinin kaydedildiği tarihte açılmış sayılır (HMK m. 118-(1)). Karşı dava dilekçesinin verilmesi esnasında harç alınmadığı gibi bu eksiklik yargılama sırasında da giderilmemiştir. Harç tamamlattırılmadan müteakip işlemler yapılmaz. Buna karşın harç alınmadan karşı davanın kabulüne karar verilmesi doğru değildir.

O halde, karşı dava harcının yatırılması için davalı-davacıya usulüne uygun olarak süre verilmeli, (Harçlar Kanunu m. 30-32), harç noksanlığı giderildiği takdirde davacı-davalının boşanma davasına ilişkin kararın temyiz edilmemekle kesinleşmiş olması ve bu yüzden boşanma davasının konusuz kaldığı dikkate alınarak davalı-davacının karşı davasıyla ilgili esas yönünden karar verilmesine yer olmadığına ve haklılık durumuna göre yargılama gideri vekalet ücreti takdirine karar verilmesi, harç yatırılmaması halinde ise Harçlar Kanunun 30. maddesi gereğince işlem yapılması zorunlu olup hükmün bu yönüyle bozulması gerekmiştir.

3-Boşanma davasında vekalet ücretine davanın kabul veya ret durumuna göre karar verilir. Davacı-davalı kadın tarafından açılan boşanma davası ile erkek tarafından açılan dava kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş, asıl davada sadece kadın yararına vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken erkek yararına da vekalet ücretine hükmedilmiş, karşı davada ise yine erkek yararına vekalet ücreti takdir edilmiştir. Kadının davası yönünden erkek yararına da vekalet ücreti verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.

4-Toplanan delillerden davacı-davalı kadının çalıştığı, sürekli ve yeterli gelirinin bulunduğu, boşanma nedeniyle yoksulluğa düşmeyeceği anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanunun 175. maddesi koşulları gerçekleşmemiştir. Davacının yoksulluk nafakası isteğinin reddi gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru olmamış, bozmayı gerektirmiştir.