Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24908 K.2016/11184

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından boşanma davası, kusur belirlemesi, nafakaların miktarı, tazminatların reddi ile yargılama giderleri yönünden; davalı-karşı davacı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve nafakalar yönünden temyiz edilerek; temyiz incelemesinin duruşmalı olarak yapılması istenilmekle; duruşma için belirlenen 07.06.2016 günü duruşmalı temyiz eden davacı-karşı davalı ... geldi. Vekili gelmedi. Karşı taraf temyiz eden davalı-karşı davacı.... ve vekili gelmedi. Gelenin konuşması dinlendikten sonra işin incelenerek karara bağlanması için duruşmadan sonraya bırakılması uygun görüldü. Bugün dosyadaki bütün kağıtlar okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1- Mahkemece taraflar eşit kusurlu bulunarak boşanma kararı verilmiş ise de; yapılan tahkikat ve toplanan delilerden; davacı-karşı davalı kadının güven sarsıcı davranışlarda bulunduğu, buna karşılık davalı- karşı davacı erkeğin de aşırı alkol kullanımı ve kumar sebebiyle etrafa borçlandığı, para almak için kadının ailesini ölümle tehdit ettiği ve birlik görevlerini yerine getirmediği anlaşılmaktadır.

Gerçekleşen bu olaylara göre evlilik birliği temelinden sarsılmasına neden olan olaylarda davalı- karşı davacı erkek davalı- karşı davacı kadına oranla daha ağır kusurludur. Bu bakımdan; tarafların eşit oranda kusurlu bulunarak davanın kabulü doğru değil ise de; olayımızda az kusurlu eşin boşanmaya itirazı hakkın kötüye kullanımı niteliğinde olduğu, Türk Medeni Kanununun 166/2. maddesi koşullarının oluştuğuğu dikkate alındığında boşanma kararı sonuç olarak doğrudur.

Bu durumda; hükmün kusura ilişkin gerekçesinin açıklanan şekilde değiştirilerek ve düzeltilerek onanmasına (HUMK m. 438/son), davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise iştirak nafakası ile tazminatlara ilişkin temyiz isteklerinin dışında kalan temyiz itirazlarının da reddiyle hükmün onanmasına karar verilmesi gerekmiştir.

2- Yukarıdaki bentte açıklandığı üzere erkeğin kadına oranla ağır kusurlu bulunduğu ve eylemlerinin kadının kişilik haklarını ihlal eden nitelikte bulunması sebebiyle davacı- karşı davalı kadın yararına manevi tazminat verilmesi (TMK m. 174/2) gerekirken, bu talebin reddi doğru olmamıştır.

3-Tarafların gerçekleşen sosyal ve ekonomik durumlarına, nafakanın niteliğine, günün ekonomik koşullarına göre velayeti anneye verilen müşterek çocuklar yararına hükmedilen iştirak nafakası azdır. Mahkemece Türk Medeni Kanununun 4. maddesindeki hakkaniyet ilkesi de dikkate alınarak daha uygun miktarda nafakaya hükmedilmesi gerekir. Bu yön gözetilmeden yazılı şekilde hüküm kurulması usul ve yasaya aykırıdır.

4- Davacı-karşı davalı kadının maddi tazminata ilişkin isteği boşanmanın ferisi (TMK m. 174/1-2) niteliğinde olmayıp annesinin hediye etmiş olduğu üç burma bilezik, evliliğin ilk üç yılında kendisinin çalışarak almış olduğu ev eşyaları ile evde yada bahçede çalışmasının karşılığı olarak istemiş olduğu bedele ilişkin olup nisbi harca tabidir. Mahkemece davacı-karşı davalı kadına bu talebi ile ilgili nisbi harcı tamamlaması için süre verilmesi ve Harçlar Kanununun 30-32. maddesi gereğince işlem yapılması, nispi harç noksanın tamamlanması halinde de işin esası hakkında bir karar verilmesi gerekirken bu talep halinde yazılı şekilde hüküm kurulmuş olması da doğru olmamıştır.