Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/24951 K.2016/172

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı tarafından velayetin kaldırılmasına ilişkin itirazın reddine dair 04.11.2015 tarihli ara kararı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: Mahkemece, dosya üzerinden 08.10.2015 tarihli ara kararıyla tedbiren velayetin davacı babaya verildiği, davalı annenin itirazı üzerine 12.10.2015 tarihinde velayetin tedbiren babaya verilmesi kararının kaldırıldığı, baba tarafından da işbu karara itiraz edildiği ve bu itirazın da 04.11.2015 tarihinde reddedildiği, davacı tarafından da bu kararın temyize konu edildiği anlaşılmaktadır.

Mülga 1086 sayılı Hukuk Usulü Muhakemeleri Kanununun 101'nci maddesinin (3.) ve (4.) bendinde yer alan hükümlere.

6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanununun "geçici hukuki korumalara" ilişkin 389. maddesinde yer verilmemiş; boşanma veya ayrılık davası açılınca hakimin talep üzerine veya re'sen dava sırasında Türk Medeni Kanununun 169'ncu maddesi çerçevesinde aldığı tedbirler ve bu tedbirlere itiraz üzerine verilen kararlar, yasa koyucu tarafından usulün "geçici hukuki korumalarla" ilgili düzenlemesi dışında bırakılmıştır.

Bu durumda, boşanma ve ayrılık davası açılınca hakimin talep üzerine veya re'sen Türk Medeni Kanunun 169. maddesi çerçevesinde alacağı tedbirler ve bu tedbirlere itiraz üzerine verilen kararlar, ancak esas hükümle birlikte temyizi kabil olup, esas hükümden ayrı ve bağımsız olarak temyiz edilemez. Bu bakımdan davacının temyiz isteğinin reddine karar, verilmesi gerekmiştir.