Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25006 K.2017/3605

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-davacı kadın tarafından, erkeğin kabul edilen davası, kusur belirlemesi, erkek yararına hükmolunan manevi tazminat, kendi yararına takdir edilen tedbir nafakası miktarı, kendisinin reddedilen maddi ve manevi tazminat ve yoksulluk nafakası talepleri, erkek yararına hükmolunan vekalet ücretleri yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-davacı kadının aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece davalı-davacı kadın ağır kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına hükmedilmişse de yapılan yargılama ve toplanan delillerden; tarafların mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında davacı-davalı erkeğin evin kilidinide değiştirdiği anlaşılmaktadır. Gerçekleşen bu durum karşısında, boşanmaya neden olan olaylarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekir. Eşit kusurlu eş yararına manevi tazminata hükmedilemez (TMK m.174/2). Durum böyleyken, mahkemece davalı-davacı kadının daha fazla kusurlu kabul edilmesi ve bu hatalı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı-davalı erkek yararına manevi tazminata hükmedilmesi isabetsiz olmuş ve bozmayı gerektirmiştir.

3- Dosya kapsamında bulunan kaydına göre kadının aktif olarak çalıştığının belirtildiği, 14.11.2014 tarihli kolluk tutanağında ise kadının çalışmadığının bildirildiği anlaşılmaktadır. O halde davalı-davacı kadının usulünce ekonomik ve sosyal durumunun araştırılarak, halen çalışıp çalışmadığı, sürekli ve düzenli gelirinin bulunup bulunmadığı, boşanma yüzünden yoksulluğa düşüp düşmeyeceğinin, işten ayrılmış ise kendi isteğiyle ayrılıp ayrılmadığının belirlenmesi, gerçekleşecek sonucuna göre yoksulluk nafakası talebi hakkında karar verilmesi gerekirken; bu konuda eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olmuş, bozmayı gerektirmiştir.