Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25273 K.2017/5495

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kadın yararına verilen nafakalar ile manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Yapılan yargılama ve toplanan delillerden davalı kadının cevap dilekçesi ile tanık deliline dayanmadığı anlaşılmaktadır. Davalı kadın cevap dilekçesinde tanık deliline dayanmadığı halde tanık listesi vermiş, mahkemece bu tanıklar dinlenerek erkeğe kusur izafe edilmiştir. Dayanılmayan deliller esas alınarak diğer eşe kusur yüklenemez. Buna karşılık davalı kadının eşine hakaret ettiği kanıtlanmıştır.

Gerçekleşen bu duruma göre; davalı kadının boşanmaya sebebiyet veren vakıalardan tam kusurlu bulunduğu aynı zamanda davacı erkeğin kişilik haklarına saldırı niteliğinde bulunduğu anlaşılmaktadır. Türk Medeni Kanununun 174/2. maddesi, boşanmaya sebep olan olaylar yüzünden kişilik hakkı saldırıya uğrayan tarafın, kusurlu olandan manevi tazminat isteyebileceğini öngörmüştür.

Toplanan delillerden evlilik birliğinin temelinden sarsılmasına sebep olan olaylarda tazminat isteyen davacı erkeğin ağır ya da eşit kusurlu olmadığı, bu olayların onun kişilik haklarına saldırı teşkil ettiği anlaşılmaktadır. O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilin ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4. TBK m. 50. 51. 52. 58) dikkate alınarak davacı erkek yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekir.

Bu yönün dikkate alınmaması doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.

3-Yukarıda 2. bentte açıklandığı üzere boşanmaya sebebiyet veren vakıalarda tam kusurlu eş yararına yoksulluk nafakası verilemez. Bu husus gözetilmeden davacı kadın yararına Türk Medeni Kanununun 175. maddesi koşulları oluşmadığı halde, yoksulluk nafakasına hükmedilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.