Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2533 K.2015/2100

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı (koca) tarafından, boşanma davasının reddi, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-karşı davalının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-davalı (koca) tarafından açılan boşanma davası reddedilmiş, davalı-davacı (kadın)'ın boşanma davası ise kabul edilmiştir. Toplanan delillerden; mahkemece kocanın belirlenen kusurları yanında, davalı-davacı (kadın)'ın da kardeşinin eşine olan fiziksel şiddetine ses çıkarmadığı, bu nedenle boşanmaya sebep olan olaylarda az da olsa kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Bu durumda, koca tarafından açılan boşanma davasının da kabulü gerekirken, reddi doğru değildir.

Ancak, davalı-davacı (kadın) tarafından açılan boşanma davasının kabulü ile verilen boşanma hükmü temyizin kapsamı dışında bırakılmak suretiyle usulen kesinleşmiştir. Bu durumda kocanın boşanma davasındaki boşanma talebinin konusu kalmamıştır.

O halde, bu husus gözetilerek kocanın boşanma talebi hakkında "konusuz kaldığından karar verilmesine yer olmadığına" şeklinde hüküm kurmak ve yargılama giderleri ile vekalet ücreti yönünden haklılık durumuna göre karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.