Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25603 K.2016/270

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, davacı-karşı davalı kadın tarafından, tazminatların miktarı ve yoksulluk nafakası talebinin reddi yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, kusur belirlemesi, tazminatlar, nafakalar ve velayet yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan olaylarda eşine hakaret eden, bağımsız konut temin etmeyen ve annesinin evlilik birliğine müdahalesine sessiz kalan davalı-karşı davacı erkeğin, eşine hakaret eden davacı-karşı davalı kadına göre daha ziyade kusurlu bulunduğunun anlaşılmasına göre, davalı-karşı davacı erkeğin tüm, davacı-karşı davalı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2- Boşanan eş yararına yoksulluk nafakasına hükmedebilmek için, nafaka talep eden eşin boşanma yüzünden yoksulluğa düşecek olması gerekir (TMK m. 175). Mahkemece, davacı-karşı davalı kadının yoksulluk nafakası talebinin "düzenli ve yeterli geliri bulunduğu" gerekçesiyle reddine karar verilmiştir. Mahkemece yapılan ekonomik ve sosyal durum araştırmasında, kadının ev hanımı olduğu, gelirinin bulunmadığı tespit edilmiş, ancak tanıklar, kadının çocuk bakıcılığı yaptığını beyan etmiştir. Mahkemece, davacı-karşı davalı kadının sigortalı bir işte çalışıp çalışmadığı, sürekli ve düzenli bir gelirinin bulunup bulunmadığı yönünde yeterli araştırma yapılmadan, eksik incelemeyle yazılı şekilde karar verilmesi usul ve yasaya aykırı olup, bozmayı gerektirmiştir.