KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/25632 E., 2017/3881 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 5 Nisan 2017
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
Karar Metni
262 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından nafaka ve tazminat miktarları yönünden; davalı erkek tarafından ise tamamına yönelik olarak temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı kadının, davalı erkeğin ailesine soğuk davrandığının anlaşılmasına göre, davacı kadının tüm, davalı erkeğin aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.
2-Mahkemece, ortak çocukların velayeti davacı anneye bırakılmış, ortak çocuklarla baba arasında “aynı şehirde oturmaları hali” ve “farklı şehirde oturmaları hali” için ayrı ayrı kişisel ilişki düzenlenmiştir. Annenin, velayetine bırakılan çocuklarla birlikte baba ile aynı şehirde, ...’da, oturduğu anlaşılmaktadır.
Taraflar mevcut duruma göre aynı şehirlerde yaşıyor olmakla birlikte, günümüzdeki ulaşım olanaklarında ki kolaylık gözetildiğinde, kişisel ilişkiye dair düzenleme yapılırken, taraflar bu hususun dikkate alınmasını açıkça talep etmemişlerse, “ayrı şehir, aynı şehir ayrımına" gidilmesinin de önemi bulunmamaktadır.
Bu bakımdan, aynı şehir-ayrı şehir ayırımına gidilmeksizin babalık duygularının tatminine elverişli , çocukların da anne sevgisi ve şefkatini tatmasına yeterli, daha uygun süreyle yarıyıl tatilinde de görüşmeyi sağlayacak şekilde kişisel ilişki tesisi gerekirken, yazılı şekilde hüküm kurulması doğru bulunmamıştır.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/25632, K. 2017/3881, 5 Nisan 2017 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama