Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25753 K.2017/4622

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, maddi ve manevi tazminat talebinin reddi ile nafaka miktarı yönünden; davalı erkek tarafından ise kusur belirlemesi ve nafaka yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı erkeğin tüm, davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece taraflar eşit kusurlu kabul edilerek boşanmaya karar verilmiş ise de; yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadının davalı erkeğe tartışmalar sırasında "pezevenk, defol git" diyerek hakaret ettiği, erkeğin de ailesinin evlilik birliğine müdahalesine ve eşine hakaretine sessiz kaldığı, birlik görevlerini yerine getirmediği, davacı kadının ailesiyle görüşmesine izin vermediği anlaşılmaktadır. Bu durumda, davalı erkeğin boşanmaya sebep olan olaylarda kadına göre ağır kusurlu olduğu anlaşılmaktadır. Mahkemece, tarafların eşit kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak davacı kadının maddi ve manevi tazminat (TMK m. 174/1-2) taleplerinin reddi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.