Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25914 K.2017/4282

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Mahkemece; davalı erkek kusurlu kabul edilerek tarafların boşanmalarına karar verilmiştir. Yapılan yargılama ve toplanan delillerden, davacı kadın, dava dilekçesinde mahkemece kabul edilen kusurlardan erkeğin kıskanç olduğu vakıasına dayanmamıştır. Davacının dayanmadığı vakıaların kusur belirlemesinde hükme esas alınması mümkün değildir (HMK m.25/1).

Yine dosyada tanık anlatımlarından, mahkemece hükme esas alınan fiziksel şiddet girişimi vakıasından sonra tarafların barışarak evlilik birliğini sürdürdükleri anlaşılmaktadır. Affedilmiş, en azından hoş görü ile karşılanmış olaylara dayanılarak boşanma talep edilemiyecektir. Bu halde belirtilen vakıalar erkeğe kusur olarak yüklenemez. Davalı erkeğin boşanmayı gerektiren başkaca bir kusurlu davranışıda ispatlanamamıştır.

Gerçekleşen bu durum karşısında davanın reddi gerekirken yazılı şekilde boşanmaya karar verilmesi usul ve kanuna aykırıdır.