Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/25952 K.2017/4913

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi ve tazminatlar yönünden; davalı kadın tarafından ise, tazminatların miktarı yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı kadının temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı erkeğin temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;

Mahkeme, tarafların dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesi aşamasında dayanmadıkları vakıaları kendiliğinden inceleyemez. Dilekçelerin karşılıklı olarak verilmesi aşamasında usulüne uygun şekilde dayanılmayan vakıalar boşanma sebebi olarak kabul edilemez (HMK m. 141). Davalı kadın tarafından davacının sadakatsiz davrandığı vakıasına dayanılmamıştır.

Dayanılmayan bir vakıanın, tanık beyanlarında geçtiğinden bahisle davacı erkeğe kusur olarak yüklenmesine imkan bulunmamaktadır. Mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen tarafların diğer kusurlu davranışlarına göre, evlilik birliğinin sarsılmasına sebep olan vakıalarda tarafların eşit kusurlu olduğunun kabulü gerekmektedir.

Bu husus gözetilmeden, erkeğin ağır kusurlu kabulü ve bu yanılgılı kusur belirlemesine bağlı olarak kadın yararına maddi ve manevi tazminata (TMK m. 174/1-2) hükmedilmesi doğru olmayıp, bozmayı gerektirmiştir.