Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26123 K.2017/4267

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı kadın tarafından, kusur belirlemesi, maddi tazminat ve yoksulluk nafakasının miktarı ve manevi tazminat talebinin reddi yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı kadının aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davalı erkeğin mahkemece kabul edilen ve gerçekleşen kusurlu davranışları yanında, davalı erkeğin, davacı eşinin hastalandığı zamanda ilgilenmediği ve hastaneye götürmediği de kanıtlanmıştır. Davalı erkeğin boşanmaya neden olan bu kusurlu davranışları aynı zamanda davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir (TMK m. 174/2). O halde mahkemece, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, tazminata esas olan fiilîn ağırlığı ile hakkaniyet kuralları (TMK m. 4, BK m. 42, 43, 44, 49) dikkate alınarak davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminata hükmedilmesi gerekirken, bu yön dikkate alınmadan, "Kadının kişilik haklarına saldırı olmadığı" gerekçesiyle manevi tazminat talebinin reddi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.