Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/2615 K.2015/16009

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

Her iki tarafın açmış olduğu boşanma davasında, tarafların, 4.11.2014 tarihli duruşmada anlaşmaları neticesinde mahkemece Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi uyarınca boşanmaya karar verilmiş, hüküm, davacı tarafından her iki boşanma davası ile ferilerine yönelik olarak temyiz edilmiştir.

Anlaşmalı boşanma yönünde oluşan karar kesinleşinceye kadar, eşlerin bu yöndeki diğer bir ifadeyle gerek boşanmanın mali sonuçları, gerekse çocukların durumu hususunda kabul edilen düzenlemeleri kapsayan irade beyanından dönmesini engelleyici yasal bir hüküm bulunmamaktadır. Anlaşmanın bozulması ile anlaşmalı boşanma hükmü bütünüyle geçersiz hale gelir (HUMK m. 439/2).

Türk Medeni Kanununun 166/3. maddesi gereğince boşanmalarına karar verilse dahi davacının veya davalının anlaşmalı boşanma hükmünü gerçekleşen anlaşmaya rağmen temyiz etmesi anlaşmalı boşanma yönündeki iradesinden rücu niteliğinde olup, bu halde anlaşmalı boşanma davasının "çekişmeli boşanma" (TMK m. 166/1-2) olarak görülmesi gerekir.

Açıklanan sebeple taraflara kendi davalarındaki iddiaları ile kendilerine karşı açılmış davadaki savunmalarını ispata yarayacak delillerini sunmaları için süre tanınması, delillerini sunmaları halinde ise, tarafların ilgili delilleri toplanarak, gerçekleşecek sonucu uyarınca her iki boşanma davası hakkında yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerekmiştir.