KÜNYE
2. Hukuk Dairesi 2015/26276 E., 2016/2593 K.
- Mercii
- Yargıtay
- Karar tarihi
- 16 Şubat 2016
- Mahkemesi
- Aile Mahkemesi
- Dava türü
- İştirak Nafakasının Artırılması-Karşılıklı Kişisel İlişkinin Yeniden Kurulması
Karar Metni
298 kelime·1 dk okuma
Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm, taraflarca, iştirak nafakası miktarı ve kişisel ilişki yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, tarafların iştirak nafakası miktarına yönelik temyiz itirazları yersizdir. 2-Davacı-davalı annenin kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesine yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
Davacı-davalı anne tarafından açılan iştirak nafakasının arttırılması ve kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davası, davalı-davacı baba tarafından açılan kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi ile birleştirilerek yapılan yargılaması sonucunda davacı-davalı anne tarafından açılan iştirak nafakasının arttırılması davasının kısmen kabul-kısmen reddi ile çocuk yararına hükmedilen iştirak nafakasının 900 TL’ye arttırılması ile davalı-davacı babanın açtığı kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi davasının kabulüne karar verilmiştir.
Ne var ki; davacı-davalı anne tarafından açılan asıl davadaki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebi yönünden olumlu ya da olumsuz bir hüküm kurulmamıştır. Asıl ve birleşen her iki davada tarafların istekleri hakkında ayrı ayrı hüküm kurulması gerekir.
Anne tarafından harcı verilerek açılan ve babanın davası ile birleşen kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebi hakkında olumlu veya olumsuz bir hüküm kurulmamış olması usul ve yasaya aykırı olup, her iki kişisel ilişkinin yeniden düzenlenmesi talebi davası hakkında toplanan deliller nazara alınarak ayrı ayrı yeniden karar verilmek üzere hükmün bozulmasına karar vermek gerektirmiştir.
Yargıtay 2. Hukuk Dairesi, E. 2015/26276, K. 2016/2593, 16 Şubat 2016 tarihli karar · Kaynak: Yargıtay Karar Arama