Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26352 K.2016/2656

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı erkek tarafından; reddedilen boşanma davası, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi, kadın lehine hükmedilen maddi tazminat, nafakalar ve ziynet alacağı yönünden, davalı-karşı davacı kadın tarafından ise; maddi tazminat ve nafaka miktarları, manevi tazminat talebinin reddi ile ziynet talebinin reddedilen bölümü yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davacı-davalı erkeğin tüm, davalı-davacı kadının ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Mahkemece, davacı-karşı davalı erkeğe yüklenen kusurlu davranışların diğer tarafın kişilik haklarına saldırı teşkil etmediği gerekçesiyle davalı-karşı davacı kadının manevi tazminat talebinin reddine karar verilmiştir. Davacı-karşı davalı erkeğe mahkemece kusur olarak yüklenen davranışların yanında, davacı-karşı davalı erkeğin, eşine seni istemiyorum, sevmiyorum dediği, eşinin ailesi ile görüşmesine engel olduğu anlaşılmaktadır. Davacı-karşı davalı erkeğin bu eylemleri davalı-karşı davacı kadının kişilik haklarına saldırı niteliğindedir. Davalı-karşı davacı kadın yararına uygun miktarda manevi tazminat (TMK m. 174/2) takdiri gerekirken, yazılı gerekçe ile talebin reddine karar verilmesi doğru olmayıp bozmayı gerektirmiştir.