Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26593 K.2017/4524

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davalı-karşı davacı erkek tarafından, kusur belirlemesi, velayet, tedbir nafakası, manevi tazminatın miktarı, maddi tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü: 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuna uygun sebeplere ve özellikle delillerin takdirinde bir yanlışlık görülmemesine göre, davalı-karşı davacı erkeğin maddi tazminata yönelik temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-karşı davalı kadın tarafından gösterilen tanık ...'ın dinlenmesinden, kadın vekili tarafından 02.10.2014 tarihli celsede vazgeçilmiştir. Aynı celse hazır bulunan davalı-karşı davacı erkek vekili ise bu tanığın dinlenmesini istediklerini bu vazgeçmeye muvafakati olmadığını açıkça beyan etmiştir. Hukuk Muhakemeleri Kanununun 196. maddesi "delil gösteren taraf, karşı tarafın açık izni olmadıkça, o delile dayanmaktan vazgeçemez" hükmünü içermektedir.

Öyleyse boşanma hükmünün temyiz edilmeksizin kesinleştiği dikkate alınarak, kusur belirlemesi ve boşanmanın fer'ileri yönünden, davacı-karşı davalı tanığı ...'ın Hukuk Muhakemeleri Kanunun 240 ve maddeleri uyarınca usulüne uygun olarak davet edilerek dinlenilmesi ve tüm deliller birlikte değerlendirilerek hasıl olacak sonucu uyarınca bir karar verilmesi gerekirken, eksik inceleme ile yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve hükmün bozulması gerekmiştir.