Yargıtay 2. Hukuk Dairesi E.2015/26596 K.2017/6720

Taraflar arasındaki davanın yapılan muhakemesi sonunda mahalli mahkemece verilen, yukarıda tarihi ve numarası gösterilen hüküm davacı-karşı davalı kadın tarafından; kusur belirlemesi, tazminatların ve nafakaların miktarı, nafakalara ilişkin artırım oranı ve vekalet ücreti yönünden, davalı-karşı davacı erkek tarafından ise, birleşen boşanma davasının reddi, kadının boşanma davasının kabulü, kusur belirlemesi ve kadın lehine hükmedilen tazminat yönünden temyiz edilmekle, evrak okunup gereği görüşülüp düşünüldü:

1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle kanuni gerektirici sebeplere ve özellikle davacı-karşı davalı kadının usulüne uygun olarak nafakaların gelecek yıllarda artırıma ilişkin bir talebinin bulunmadığı bu sebeple mahkemece bu yönde hüküm kurulmamasında bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre davacı-karşı davalı kadının tüm, davalı-karşı davacı erkeğin ise aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yersizdir.

2-Davacı-davalı kadın ilk kez maddi ve manevi tazminat talebini dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasından sonra verdiği 25.09.2013 havale tarihli dilekçesi ile talep etmiştir. Bu durumda davacı-karşı davalı kadının usulune uygun olarak dilekçelerin karşılıklı verilmesi aşamasında yer almayan maddi ve manevi tazminat istekleri talep sonucunun genişletilmesi niteliğindedir. Davalı-karşı davacı erkeğin açık rızası bulunmadığına ve ıslah da söz konusu olmadığına göre davacı-karşı davalı kadının bu talepleri artık incelenemez. O halde, kadının maddi ve manevi tazminat talepleri hakkında " karar verilmesine yer olmadığına" karar vermek gerekirken, yazılı şekilde karar verilmesi doğru görülmemiş ve bozmayı gerektirmiştir.